قبل از آزمایش خطای ترانسفورماتور فعلی ، چه بررسی هایی باید انجام شود؟

1. دقت ترانسفورماتور آزمایش شده را با ترانسفورماتور استاندارد مقایسه كنید و تفاوت جریان ثانویه دو ترانسفورماتور 1 است. تفاوت جریان ثانویه دو ترانسفورماتور خطای ترانسفورماتور آزمایش شده است. این روش آزمون به روش مقایسه ای گفته می شود. ترانسفورماتور استاندارد لازم است دو سطح بالاتر از ترانسفورماتور آزمایش شده باشد. در این زمان ، خطای استاندارد ترانسفورماتور را نمی توان نادیده گرفت. اگر ترانسفورماتور استاندارد تنها یک سطح بالاتر از ترانسفورماتور تست شده باشد ، خطای نتیجه آزمایش به علاوه خطای ترانسفورماتور استاندارد در نظر گرفته می شود. اختلاف جریان ثانویه بین ترانسفورماتور آزمایش شده و ترانسفورماتور استاندارد به طور کلی توسط کالیبراسیون ترانسفورماتور اندازه گیری می شود. اختلاف نسبت FX (٪) و اختلاف فاز δ x (') را مستقیماً از کالیبراسیون ترانسفورماتور بخوانید. از آنجا که اختلاف جریان بین ترانسفورماتور تست شده و ترانسفورماتور استاندارد و نسبت جریان ثانویه توسط کالیبراسیون ترانسفورماتور اندازه گیری می شود ، الزامات مربوط به کالیبراسیون ترانسفورماتور زیاد نیست. این اساساً توسط ترانسفورماتور استاندارد تعیین می شود تا بتواند میزان ترانسفورماتور را بررسی کند
2. بازرسی مجدد زدایی: هنگامی که ترانسفورماتور فعلی به طور ناگهانی ریزش می کند ، هسته ترانسفورماتور ممکن است بازدارندگی ایجاد کند. به عنوان مثال ، ترانسفورماتور فعلی به طور ناگهانی منبع تغذیه را به شرط جریان زیاد قطع می کند و سیم پیچ ثانویه به طور ناگهانی باز می شود. در هسته ترانسفورماتور بازتوانی وجود دارد ، که باعث می شود نفوذپذیری هسته کاهش یابد و بر عملکرد ترانسفورماتور تأثیر بگذارد. پس از استفاده طولانی مدت ، کلیه ترانسفورماتورها مجدداً استفاده می شوند. ترانسفورماتور همچنین باید قبل از بازرسی مجدداً مغناطیس شود. تخریب مجدد به معنای دادن میدان مغناطیسی متناوب به هسته آهن از طریق جریان تحریک متناوب سیم پیچ اولیه یا ثانویه است. به تدریج میدان مغناطیسی متناوب (جریان تحریک) را از 0 افزایش دهید تا هسته اشباع شود و سپس به آرامی جریان تحریک را به صفر کاهش دهید تا از بین بردن آن از بین برود. برای استفاده مجدد از ترانسفورماتور جریان فعلی ، سیم پیچ اصلی مدار باز است و سیم پیچ ثانویه با جریان فرکانس نیرو وصل می شود و به تدریج از صفر به مقدار جریان معینی افزایش می یابد (مقدار فعلی مربوط به حد بالایی اندازه گیری طراحی ترانسفورماتور است ، به طور کلی در حدود 20-50 of از جریان دارای امتیاز). می توان قضاوت کرد که اگر جریان به طور ناگهانی به شدت افزایش یابد ، بدین معنی است که هسته وارد مرحله اشباع مغناطیسی می شود). سپس به آرامی جریان را به صفر برسانید و 2-3 بار تکرار کنید. قبل از قطع منبع تغذیه ، سیم پیچ اولیه باید قبل از قطع منبع تغذیه کوتاه شود. تغییر قدرت هسته کامل شد. به این روش تغییر شکل مجدد مدار باز گفته می شود. برای برخی ترانسفورماتورهای فعلی ، تعداد چرخش های سیم پیچ ثانویه نسبتاً زیاد است. در صورت اتخاذ روش تغییر اندازه مدار مدار باز ، سیم پیچ مدار باز ممکن است ولتاژ بالایی ایجاد کند. بنابراین ، یک مقاومت بزرگ (10-20 برابر مقاومت امپدانس) می تواند به سیم پیچ ثانویه متصل شود. سیم پیچ اولیه با جریان متصل شده است ، از صفر تا حداکثر جریان مجاز سیم پیچ اولیه ترانسفورماتور ، و سپس به صفر ، 2-3 بار تکرار کنید. به دلیل وجود هسته بار متصل ، ممکن است کاملاً تغییر اندازه ندهد. به دلیل محدودیت حداکثر جریان سیم پیچ اولیه ، ممکن است سیم پیچ اصلی در صورت زیاد بودن باشد. اگر ولتاژ سیم پیچ ثانویه متصل به بار خیلی زیاد نباشد ، می توان مقاومت بار سیم پیچ ثانویه را افزایش داد. این می تواند اثر دگینه زدایی را بهبود بخشد.
3. بازرسی قطبیت: علامت سیم پیچ اولیه ترانسفورماتور جریان P1 و P2 است و علامت سیم پیچ ثانویه S1 و S2 است. اگر P1 و S1 انتهای ناشناس باشند ، به این علامت قطب تفریق گفته می شود. جریان اولیه از P1 و جریان ثانویه از S1 است. بررسی قطبیت بسیار ساده است. علاوه بر بررسی بر روی کالیبراسیون ترانسفورماتور ، از روش چک DC نیز می توان استفاده کرد .https: //www.ctsensorducer.com/