از چه روش هایی می توان برای آزمایش اینکه آیا ترانسفورماتور جریان واجد شرایط است استفاده کرد؟

I. آزمایش ساده در سایت- (بدون نیاز به تجهیزات تست حرفه ای، غربالگری اولیه سریع)
مناسب برای عیب یابی سریع در سایت مشکلات رایج غیر منطبق-:

1. روش بازرسی ظاهر و پلاک نام: بدنه اصلی را از نظر ترک، نشت روغن و بوش های چینی شکسته بررسی کنید. بررسی کنید که پارامترهای پلاک نام (نسبت تبدیل، ولتاژ، دقت) با الزامات طراحی مطابقت دارند. اطلاعات از دست رفته یا آسیب بصری مستقیماً نشان دهنده عدم انطباق-می باشد.

2. تست مقاومت عایق ساده: از یک مگاهم متر 2500 ولت برای اندازه گیری مستقیم مقاومت عایق از سیم پیچ اولیه به ثانویه و زمین استفاده کنید. مقاومت بزرگتر یا مساوی 1000MΩ برای سیم پیچ اولیه به زمین و بزرگتر یا مساوی 5MΩ برای سیم پیچ ثانویه به زمین مورد نیاز است. عدم رعایت این استانداردها نشان دهنده عدم انطباق عایق است.

3. روش راستی‌آزمایی نسبت تبدیل سریع: یک جریان ولتاژ پایین و کوچک شناخته شده را به سیم‌پیچ اولیه اعمال کنید و جریان خروجی ثانویه را اندازه‌گیری کنید. انحراف بین نسبت تبدیل واقعی و نسبت تبدیل اسمی را محاسبه کنید. انحراف بیش از %1± نشان دهنده عدم انطباق-است.

4. تست تداوم قطبیت: از باتری سلول خشک و مولتی متر DC استفاده کنید. در لحظه آزمایش تداوم روی سیم پیچ اولیه، انحراف مثبت نشانگر مولتی متر نشان دهنده قطبیت صحیح است. یک انحراف معکوس نشان دهنده قطبیت معکوس و عدم انطباق. 5. روش مقایسه جریان بار: پس از برق رسانی، جریان اولیه و ثانویه را با گیره سنج اندازه گیری کنید. یک انحراف نسبت ترانسفورماتور کمتر یا مساوی ± 1٪ در نظر گرفته می شود (واجد شرایط). انحراف بیش از حد نشان دهنده خطا در نسبت ترانسفورماتور یا تعداد چرخش است.

II. تست تحویل حرفه ای (اقلام اجباری قانونی، قضاوت دقیق) تست های زیر باید پس از نصب جدید یا تعمیرات اساسی تکمیل شوند. تمام آزمایشات باید قبل از راه اندازی بگذرد:

1. تست خطای نسبت ترانسفورماتور: از کالیبراتور ترانسفورماتور برای اندازه گیری مستقیم خطای نسبت ترانسفورماتور و اختلاف فاز استفاده کنید. خطاهایی در محدوده مجاز برای کلاس دقت مربوطه (به عنوان مثال، کلاس 0.2 کمتر یا مساوی 0.2 ±٪) در نظر گرفته می شوند (واجد شرایط). خطاهای بیش از حد تحمل 不合格 (غیر واجد شرایط) در نظر گرفته می شوند.

2. تست ولتاژ مقاومت فرکانس برق: ولتاژ تست نامی را بر اساس استانداردهای ملی روی سیم پیچ های اولیه و ثانویه اعمال کنید. آزمایشی به مدت 1 دقیقه بدون خرابی یا فلاش اوور در نظر گرفته می شود 合格 (واجد شرایط) و تأیید می کند که استحکام عایق مطابق با الزامات است.

3. آزمایش مشخصه I-V (تحریک): جریان تحریک را تحت ولتاژهای مختلف اندازه بگیرید و منحنی مشخصه I-V را رسم کنید. انحراف کمتر یا مساوی 10% در مقایسه با منحنی کارخانه در نظر گرفته می‌شود (واجد شرایط)، تعیین می‌کند که آیا هسته اشباع شده است و آیا سیم‌پیچ دارای اتصال کوتاه است یا خیر. فراتر از این حد، رطوبت عایق یا خراب شدن روغن را نشان می‌دهد که منجر به خرابی درجه می‌شود.

5. آزمایش نمونه روغن (اجباری برای ترانسفورماتورهای غوطه‌ور شده در روغن): روغن عایق را استخراج کرده و ولتاژ شکست و محتوای آب آن را آزمایش کنید. ولتاژ خرابی بزرگتر یا مساوی 35 کیلو ولت و محتوای آب مطابق با استانداردها در نظر گرفته می شود (واجد شرایط).

6. اندازه گیری مقاومت مدار ثانویه: مقاومت کل مدار ثانویه را اندازه گیری کنید. بار واقعی باید کمتر یا برابر با ظرفیت نامی ترانسفورماتور ابزار باشد. تجاوز از حد بار باعث افزایش خطا می شود و در نتیجه نمره رد می شود.

III. ارسال{1}}آزمایش عملکردی راه‌اندازی (تأیید نهایی صلاحیت) پس از نصب و آزمایش موفقیت‌آمیز، تأیید روشن- عملکرد عادی را تأیید می‌کند:

1. مقایسه دقت اندازه گیری: کنتور را با ترانسفورماتور ابزار آزمایش شده با استفاده از انرژی سنج استاندارد مقایسه کنید. اگر خطا در محدوده دقت مجاز باشد، 合格 (واجد شرایط) در نظر گرفته می شود.

2. تست انتقال حفاظت: خطاهای اتصال کوتاه و زمین را شبیه سازی کنید. دستگاه حفاظتی باید به درستی و بدون خرابی یا نقص عمل کند که نشان دهنده نمره قبولی است.

3. تشخیص افزایش دما: پس از کارکرد در جریان نامی به مدت 4 ساعت، افزایش دمای بدنه ترانسفورماتور باید کمتر یا برابر با 65K باشد. فراتر از این حد نشان دهنده اضافه بار یا نقص داخلی است و ترانسفورماتور فاقد صلاحیت تلقی می شود.

توصیه های انتخاب روش

غربالگری ساده در سایت-توصیه می‌شود. برای ترانسفورماتورهای تازه نصب و راه اندازی شده، باید تست تحویل حرفه ای انجام شود. برای تعیین دقیق اینکه آیا ترانسفورماتور واجد شرایط است یا خیر، بررسی‌های نقطه‌ای منظم همراه با آزمایش عملکردی در حین کار ضروری است.