در کاهش بار ثانویه ترانسفورماتور جریان به چه نکاتی باید توجه کرد؟

1. یکپارچگی و صحت مدار ثانویه:
اجتناب از مدار باز: در فرآیند کاهش بار ثانویه اطمینان حاصل کنید که مدار ثانویه ترانسفورماتور جریان همیشه بسته است و باز کردن مدار ثانویه اکیدا ممنوع است. زیرا مدار باز ثانویه ولتاژ بسیار بالایی را در سمت ثانویه ایجاد می کند که ممکن است ایمنی شخصی و عایق تجهیزات را به خطر بیندازد. به عنوان مثال، هنگام برداشتن یا تعویض تجهیزات بار ثانویه، سیم پیچ ثانویه ترانسفورماتور جریان باید قبل از عملیات اتصال کوتاه شود.
اتصال قابل اطمینان: بررسی کنید که آیا نقطه اتصال مدار ثانویه محکم است و تماس خوب است. نقاط اتصال شل مقاومت تماس را افزایش می دهد و در نتیجه بار ثانویه را افزایش می دهد و حتی ممکن است باعث گرم شدن و خرابی شود. برای سفت کردن نقاط اتصال می توان از ابزارهای حرفه ای استفاده کرد و باید بازرسی و نگهداری منظم انجام شود.
اندازه گیری مقاومت حلقه: پس از کاهش بار ثانویه، مقاومت مدار ثانویه باید اندازه گیری شود تا اطمینان حاصل شود که مقدار مقاومت در محدوده مجاز است. اگر مقاومت خیلی زیاد باشد، ممکن است مشکلی در نقطه اتصال یا ایرادی در کابل وجود داشته باشد که باید به سرعت بررسی و رسیدگی شود. به طور کلی، مقاومت مدار ثانویه ترانسفورماتور جریان باید الزامات فنی و استانداردهای مربوطه تجهیزات را برآورده کند.
2. تطبیق و سازگاری تجهیزات:
تطبیق با وسایل اندازه گیری و وسایل حفاظتی: پس از کاهش بار ثانویه، اطمینان حاصل کنید که ابزار اندازه گیری و وسایل حفاظتی می توانند به طور عادی کار کنند و با مشخصات خروجی ترانسفورماتور جریان مطابقت داشته باشند. ابزار اندازه گیری و دستگاه های حفاظتی با مدل ها و مشخصات مختلف نیازهای متفاوتی برای سیگنال های ورودی دارند و باید با توجه به شرایط واقعی تنظیم و تأیید شوند. به عنوان مثال، برخی از ابزارهای اندازه گیری با دقت بالا ممکن است به تغییرات بارهای ثانویه حساس باشند و برای اطمینان از دقت اندازه گیری نیاز به کالیبره شدن مجدد دارند.
سازگاری با سایر تجهیزات: در سیستم های قدرت، ترانسفورماتورهای جریان ممکن است با تجهیزات دیگر (مانند رله ها، فرستنده ها و غیره) کار کنند. هنگام کاهش بار ثانویه، سازگاری بین این دستگاه ها را در نظر بگیرید تا از خرابی یا خرابی سایر تجهیزات ناشی از تغییر بار جلوگیری کنید. به عنوان مثال، هنگامی که بار ثانویه کاهش می یابد، جریان عملیاتی رله ممکن است تغییر کند و پارامترهای رله باید دوباره تنظیم شوند.
3. تاثیر تغییرات بار:
محدوده نوسان بار: نوسان بار ترانسفورماتور جریان را در عملکرد واقعی درک کنید و اطمینان حاصل کنید که پس از کاهش بار ثانویه، ترانسفورماتور جریان همچنان می تواند الزامات اندازه گیری و حفاظت را در محدوده نوسان بار برآورده کند. به عنوان مثال، در برخی موارد که تغییرات بار صنعتی زیاد است، لازم است تاثیر مقادیر پیک و دره بار بر عملکرد ترانسفورماتور جریان در نظر گرفته شود. اگر ترانسفورماتور جریان پس از کاهش بار ثانویه دارای مشکلاتی مانند اشباع در اوج بار باشد، لازم است بازه بار را مجدداً ارزیابی و اقدامات مربوطه را انجام داد.
نوع بار: انواع مختلف بارها (مانند بارهای مقاومتی، القایی و خازنی) اثرات متفاوتی بر ترانسفورماتور جریان دارند. هنگام کاهش بار ثانویه باید نوع بار و تأثیر آن بر عملکرد ترانسفورماتور جریان را در نظر گرفت. برای مثال برای بارهای القایی، جریان از ولتاژ عقب می ماند که ممکن است باعث افزایش خطای ترانسفورماتور جریان شود. بنابراین لازم است ضمن کاهش بار ثانویه، نوع بار آنالیز شده و اقدامات جبرانی مربوطه (مانند افزایش جبران ظرفیت خازنی و ...) برای کاهش تاثیر بار بر روی ترانسفورماتور جریان انجام شود.
4. اقدامات ایمنی:
اقدامات عایق کاری: هنگام کار با مدار ثانویه ترانسفورماتور جریان، از ایمنی اپراتور اطمینان حاصل کنید و اقدامات عایق کاری لازم مانند پوشیدن دستکش های عایق و استفاده از ابزارهای عایق را انجام دهید. در عین حال اطمینان حاصل کنید که عایق مدار ثانویه برای جلوگیری از حوادث برق گرفتگی ناشی از آسیب عایق مناسب است. به عنوان مثال، هنگام بررسی نقطه اتصال مدار ثانویه، مقاومت عایق بین نقطه اتصال و زمین باید با مقاومت عایق سنج اندازه گیری شود تا اطمینان حاصل شود که مقاومت عایق قبل از کار با الزامات مطابقت دارد.
حفاظت اتصال به زمین: سمت ثانویه ترانسفورماتور جریان باید دارای حفاظت اتصال به زمین باشد تا از ورود ولتاژ بالا در سمت اولیه به سمت ثانویه جلوگیری کند و ایمنی پرسنل و تجهیزات را به خطر اندازد. پس از کاهش بار ثانویه، بررسی کنید که آیا حفاظت زمین هنوز قابل اعتماد است و آیا مقاومت زمین مطابق با الزامات است یا خیر. در صورت بروز مشکل در حفاظت اتصال به زمین، دستگاه اتصال به زمین باید به موقع تعمیر یا تعویض شود تا اطمینان حاصل شود که مقاومت زمین از مقدار مشخص شده (معمولاً 4Ω یا 10Ω) بیشتر نباشد.
5. تأیید و آزمایش:
تأیید خطا: پس از کاهش بار ثانویه، ترانسفورماتور جریان نیاز به بررسی خطا دارد تا اطمینان حاصل شود که دقت اندازه گیری آن مطابق با الزامات است. تأیید خطا را می توان با روش مقایسه، روش اندازه گیری مستقیم و غیره انجام داد. به عنوان مثال، از یک ترانسفورماتور جریان استاندارد برای مقایسه و اندازه گیری با ترانسفورماتور جریان برای تأیید استفاده کنید، یا از یک ابزار اندازه گیری با دقت بالا برای اندازه گیری مستقیم اختلاف نسبت و اختلاف زاویه ترانسفورماتور جریان با توجه به نتایج تأیید، اگر خطا از محدوده مجاز فراتر رفت، لازم است علت آن تجزیه و تحلیل شود و اقدامات مربوطه برای تنظیم آن انجام شود، مانند تنظیم نفوذپذیری مغناطیسی هسته آهنی، تغییر تعداد چرخش سیم پیچ ثانویه، و غیره
تست عملکرد: علاوه بر تایید خطا، سایر تست‌های عملکرد ترانسفورماتور جریان نیز مورد نیاز است، مانند تست عملکرد عایق، تست عملکرد پایداری دینامیکی و پایداری حرارتی و غیره. و عملکرد مطمئن ترانسفورماتور جریان پس از کاهش بار ثانویه. به عنوان مثال، عملکرد عایق ترانسفورماتور جریان را می توان از طریق آزمایش مقاومت عایق و آزمایش مماس از دست دادن دی الکتریک ارزیابی کرد. پایداری دینامیکی و پایداری حرارتی ترانسفورماتور جریان را می توان از طریق آزمایش اتصال کوتاه و روش های دیگر تأیید کرد.